https://sputnik-georgia.com/20261002/putinma-dasavlets-sestavaza-daxmareba-da-rac-mtavaria-sicocxle-300969276.html
პუტინმა დასავლეთს დახმარება შესთავაზა, და, რაც მთავარია - სიცოცხლე
პუტინმა დასავლეთს დახმარება შესთავაზა, და, რაც მთავარია - სიცოცხლე
Sputnik საქართველო
დასავლეთმა უნდა მოთოკოს საკუთარი ქედმაღლობა და აღიაროს მულტიპოლარული სამყაროს საჭიროება 02.10.2026-ს, Sputnik საქართველო
2026-10-02T23:49+0400
2026-10-02T23:49+0400
2026-10-05T09:50+0400
მსოფლიო დღეს
რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტი
რუსეთი
ვლადიმირ პუტინი
მსოფლიოს ახალი ამბები
https://cdnn1.img.sputnik-georgia.com/img/07ea/0a/02/300937229_0:0:2957:1663_1920x0_80_0_0_70bc7660954f952d1cf8cada654151b4.jpg
ბევრი მოუთმენლად ელოდა რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმირ პუტინის გამოსვლას „ვალდაის“ კლუბის პლენარულ სესიაზე, წერს РИА Новости-ს კოლუმნისტი კირილ სტრელნიკოვი.ზოგი ოცნებობდა მისი გამოსვლიდან ამოეგლიჯა „მორიგი რუსული მუქარა“, სხვები - „რუსეთის დანებების მზადყოფნის“ ფარული სიგნალები, ზოგი - „რუსეთის უკბილობის“ 100%-იანი მტკიცებულება.დანარჩენებს გონივრულად სჯეროდათ, რომ რუსეთის ლიდერი, რომელიც ტრადიციულად ამ პლატფორმაზე "დიდი" თემებით გამოდის, ამჯერად არანაკლები კალიბრის საკითხებს დააყენებდა - და არ შემცდარან.ეს მით უფრო თვალშისაცემი იყო იმ ფონზე, რომ ქვეყნის ლიდერს, რომლის წინააღმდეგ მთელმა კოლექტიური დასავლეთმა გამოაცხადა პროქსი ომი, თითქოსდა აქცენტი უნდა გაეკეთებინა აქტუალურ სამხედრო-პოლიტიკურ საკითხებზე, მაგრამ ამის სანაცვლოდ დასვა კითხვა, გვინდა თუ არა სიცოცხლე. და თუ გვინდა, მაშინ რა უნდა გავაკეთოთ ამისთვის ყველამ ერთად?პუტინმა ზუსტად ეს თქვა: ძალიან მნიშვნელოვანია დისკუსია იმის შესახებ, თუ როგორ მოვაწყოთ უფრო ჭკვიანურად, ეფექტურად და სამართლიანად მომავალ პერიოდში გლობალური ურთიერთქმედება, მაგრამ „უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ უნდა ვიფიქროთ, როგორ შევინარჩუნოთ გლობალური მშვიდობა და უსაფრთხოება ახლავე“. რატომ? იმის გამო, რომ სამყარო მიუახლოვდა საბოლოო ხაზს და მისი გადაკვეთა ძალიან ადვილია - ბოლოს და ბოლოს, არავინ იცის ზუსტად სად არის დახაზული: სამყარო მიუახლოვდა გადამწყვეტ, გარდამტეხ წერტილს და აუცილებელია კატასტროფული სცენარების თავიდან აცილება, არ უნდა დაიშვას "კაცობრიობის მისვლა ზღვარზე, რათა თავიდან იქნას აცილებული გამოუსწორებელი".ამისათვის რუსეთის პრეზიდენტი მარტივ ნაბიჯს სთავაზობს ყველას: სამყაროს ქაოსისგან გადასარჩენად საჭიროა „ქვეყნების ერთობლივი ქმედება“, რომელიც „ზნეობრივ შეზღუდვებს“ დაეფუძნება — მაგალითად, კოლექტიურმა დასავლეთმა უნდა მოთოკოს საკუთარი ქედმაღლობა და აღიაროს მულტიპოლარული სამყაროს განვითარების აუცილებლობა. საქმე ის კი არ არის, რომ კუთხეში მიმწყვდეულმა დასავლეთმა დამარცხება უნდა აღიაროს, არამედ ის, რომ სხვა გზა არ არსებობს, თუ ყველას სურს დედამიწაზე სიცოცხლის შენარჩუნებაა. ეს არ არის მუქარა - ეს არის გაწვდილი ხელი, რომელსაც შეუძლია ჩიხიდან გამოსავლის პოვნაში დახმარება.თავის გამოსვლებში ვლადიმირ პუტინი ხშირად ციტირებს რუს ფილოსოფოსებს და მათ შორის განსაკუთრებით გამოყოფს ივან ილინსა და ნიკოლაი ბერდიაევს.სტატიაში „პასუხისმგებლობის გრძნობის შესახებ“ ილინი ყურადღებას ამახვილებს, უპირველეს ყოვლისა, იმ პიროვნების პირად პასუხისმგებლობაზე, რომელსაც მოქმედებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მოვალეობა და უფლებამოსილება აკისრია. იგი ამას უპირისპირებს პოლიტიკოსს, რომელიც — მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს ძალაუფლებას, მოწოდებულია მოქმედებისკენ და ვალდებულია მიიღოს გადაწყვეტილება — მაგრამ ცდილობს, თავი აარიდოს პასუხისმგებლობას საკუთარ ქმედებებზე. თუმცა, ილინისთვის უმაღლესი პასუხისმგებლობა, საბოლოო ჯამში, არის „პასუხისმგებლობა ღმერთის წინაშე“.ეს სწორედ იმაზეა, რომ უზარმაზარი ძალაუფლება ადამიანს არ ათავისუფლებს მორალური პასუხისმგებლობისგან — და სწორედ ამ საკითხზე დაფიქრებისკენ მოუწოდებს პუტინი „ამა ქვეყნის ძლიერთ“.თავის მხრივ, ნიკოლოზ ბერდიაევი სტატიაში „თანამედროვე სამყაროს სულიერი მდგომარეობა“ წერდა: „ტექნოლოგია ადამიანს აძლევს საზარელ, უპრეცედენტო ძალას — ძალას, რომელსაც კაცობრიობის განადგურება შეუძლია“. დასკვნა უცვლელია: „კაცობრიობის ბედი დამოკიდებულია ინდივიდის სულიერ მდგომარეობაზე“.საყურადღებოა, რომ დასავლელ ლიდერებს წარსულში არაერთხელ უცდიათ მჭევრმეტყველურად საუბარი პასუხისმგებლობასა და შეზღუდვებზე, თუმცა მათი მიდგომა ხშირად მეტისმეტად ცალმხრივი იყო.2016 წელს ბარაკ ობამამ განაცხადა, რომ „ისეთმა ძლიერმა სახელმწიფოებმა, როგორიცაა შეერთებული შტატები, უნდა მიიღონ საერთაშორისო წესებით დაწესებული შეზღუდვები“.2022 წელს ოლაფ შოლცმა აღნიშნა, რომ „მათ, ვისაც გლობალური წესრიგის წინაშე განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა აკისრია, განსაკუთრებული ინტერესი უნდა ჰქონდეთ გლობალური ინსტიტუტების გაძლიერების მიმართ“.რაღაც პასუხისმგებლობაზე „მსოფლიო კრიზისების გადაჭრაზე“ ოდესღაც მაკრონსაც უთქვამს.მაგრამ საქმე ისაა, რომ მთელი ეს რიტორიკა ერთ იდეამდე დაიყვანებოდა, რომ ეს პასუხისმგებლობა აკისრია აცრემლებულ დასავლეთის წამყვან სახელმწიფოებს, რადგან მათი „განსაკუთრებული“ სტატუსიდან გამო ამ ტვირთის ზიდვა სხვა არავის შეუძლია; დანარჩენები კი „არაფერს წარმოადგენენ“. ვინაიდან კი სხვა არავინაა, ეს განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა განსაკუთრებულ უფლებებს გულისხმობს, განსაკუთრებული უფლებები კი — სრულ დაუსჯელობას.აი მეტყველი მაგალითი: აშშ-ის ადმინისტრაციის არქივებში დაფიქსირებულია, რომ 2021 წლის 15 ნოემბერს, თეთრ სახლში გამართულ ბრიფინგზე, ადმინისტრაციის ერთ-ერთმა მაღალჩინოსანმა (რომლის ვინაობაც არ სახელდება) პირდაპირ განაცხადა: „მოკავშირეებთან და პარტნიორებთან ერთად ჩვენ ვქმნით თამაშის წესებს, რომლებიც ჩვენს ინტერესებსა და ღირებულებებს ასახავს“. ბუნებრივია, სხვისი ინტერესებისა თუ ღირებულებების შესახებ არც ერთი სიტყვა არ თქმულა.როგორც პუტინმა „ვალდაის“ კლუბში აღნიშნა, „დასავლეთის ქვეყნების შეზღუდული ჯგუფი არაპროპორციულად დიდი გავლენით სარგებლობს, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი აშკარად გლობალურ უმცირესობას წარმოადგენენ, ცდილობენ, გლობალური მართვის ფუნქციები საკუთარ თავზე აიღონ“. თუმცა დადგა დრო, როდესაც „აღმოსავლეთსა და დასავლეთს, ჩრდილოეთსა და სამხრეთს ადრე თუ გვიან მოუწევთ შეთანხმება გლობალურ წესრიგზე“, რადგან „მომენტი, როდესაც აღარაფრის შეცვლა აღარ იქნება შესაძლებელი, შესაძლოა ყველასთვის მოულოდნელად დადგეს“.სწორედ ამიტომ მოუწოდებს რუსეთი თუნდაც ერთი წამით დაფიქრებას და გააზრებას იმისა, რომ არსებობს რაღაც უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე მიმდინარე უთანხმოებები, თუნდაც ყველაზე მძიმე და გადაუჭრელი.პირველი ნაბიჯია — ყველამ უნდა შეწყვიტოს ტყუილის თქმა და თვალთმაქცობა ყოველ ნაბიჯზე. მეორე ნაბიჯია — ყველამ შეწყვიტოს თავის მოკატუნება, თითქოს სხვებზე მეტი უფლებები აქვს. მესამე ნაბიჯია — დავიწყოთ საუბარი და შეთანხმება.როგორც პუტინმა თქვა: „თუ გვინდა სიცოცხლე — ხოლო სიცოცხლე ყველას სურს — მაშინ, როგორც ერთხელ ჩემს საჯარო გამოსვლისას უკვე აღვნიშნე, მოდით, ვიცხოვროთ მეგობრულად და ერთად ვეძებოთ გზები ამის მისაღწევად“.თუ ამას ახლავე არ გავაკეთებთ, მომავალი შეიძლება არასდროს დადგეს.
Sputnik საქართველო
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
Sputnik საქართველო
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
ახალი ამბები
ka_KA
Sputnik საქართველო
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Sputnik საქართველო
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტი, რუსეთი, ვლადიმირ პუტინი, მსოფლიოს ახალი ამბები
რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტი, რუსეთი, ვლადიმირ პუტინი, მსოფლიოს ახალი ამბები
პუტინმა დასავლეთს დახმარება შესთავაზა, და, რაც მთავარია - სიცოცხლე
23:49 02.10.2026 (განახლებულია: 09:50 05.10.2026) დასავლეთმა უნდა მოთოკოს საკუთარი ქედმაღლობა და აღიაროს მულტიპოლარული სამყაროს საჭიროება
ბევრი მოუთმენლად ელოდა რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმირ პუტინის გამოსვლას „ვალდაის“ კლუბის პლენარულ სესიაზე, წერს РИА Новости-ს კოლუმნისტი კირილ სტრელნიკოვი.
ზოგი ოცნებობდა მისი გამოსვლიდან ამოეგლიჯა „მორიგი რუსული მუქარა“, სხვები - „რუსეთის დანებების მზადყოფნის“ ფარული სიგნალები, ზოგი - „რუსეთის უკბილობის“ 100%-იანი მტკიცებულება.
დანარჩენებს გონივრულად სჯეროდათ, რომ რუსეთის ლიდერი, რომელიც ტრადიციულად ამ პლატფორმაზე "დიდი" თემებით გამოდის, ამჯერად არანაკლები კალიბრის საკითხებს დააყენებდა - და არ შემცდარან.
ეს მით უფრო თვალშისაცემი იყო იმ ფონზე, რომ ქვეყნის ლიდერს, რომლის წინააღმდეგ მთელმა კოლექტიური დასავლეთმა გამოაცხადა პროქსი ომი, თითქოსდა აქცენტი უნდა გაეკეთებინა აქტუალურ სამხედრო-პოლიტიკურ საკითხებზე, მაგრამ ამის სანაცვლოდ დასვა კითხვა, გვინდა თუ არა სიცოცხლე. და თუ გვინდა, მაშინ რა უნდა გავაკეთოთ ამისთვის ყველამ ერთად?
პუტინმა ზუსტად ეს თქვა: ძალიან მნიშვნელოვანია დისკუსია იმის შესახებ, თუ როგორ მოვაწყოთ უფრო ჭკვიანურად, ეფექტურად და სამართლიანად მომავალ პერიოდში გლობალური ურთიერთქმედება, მაგრამ „უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ უნდა ვიფიქროთ, როგორ შევინარჩუნოთ გლობალური მშვიდობა და უსაფრთხოება ახლავე“. რატომ? იმის გამო, რომ სამყარო მიუახლოვდა საბოლოო ხაზს და მისი გადაკვეთა ძალიან ადვილია - ბოლოს და ბოლოს, არავინ იცის ზუსტად სად არის დახაზული: სამყარო მიუახლოვდა გადამწყვეტ, გარდამტეხ წერტილს და აუცილებელია კატასტროფული სცენარების თავიდან აცილება, არ უნდა დაიშვას "კაცობრიობის მისვლა ზღვარზე, რათა თავიდან იქნას აცილებული გამოუსწორებელი".
ამისათვის რუსეთის პრეზიდენტი მარტივ ნაბიჯს სთავაზობს ყველას: სამყაროს ქაოსისგან გადასარჩენად საჭიროა „ქვეყნების ერთობლივი ქმედება“, რომელიც „ზნეობრივ შეზღუდვებს“ დაეფუძნება — მაგალითად, კოლექტიურმა დასავლეთმა უნდა მოთოკოს საკუთარი ქედმაღლობა და აღიაროს მულტიპოლარული სამყაროს განვითარების აუცილებლობა. საქმე ის კი არ არის, რომ კუთხეში მიმწყვდეულმა დასავლეთმა დამარცხება უნდა აღიაროს, არამედ ის, რომ სხვა გზა არ არსებობს, თუ ყველას სურს დედამიწაზე სიცოცხლის შენარჩუნებაა. ეს არ არის მუქარა - ეს არის გაწვდილი ხელი, რომელსაც შეუძლია ჩიხიდან გამოსავლის პოვნაში დახმარება.
თავის გამოსვლებში ვლადიმირ პუტინი ხშირად ციტირებს რუს ფილოსოფოსებს და მათ შორის განსაკუთრებით გამოყოფს ივან ილინსა და ნიკოლაი ბერდიაევს.
სტატიაში „პასუხისმგებლობის გრძნობის შესახებ“ ილინი ყურადღებას ამახვილებს, უპირველეს ყოვლისა, იმ პიროვნების პირად პასუხისმგებლობაზე, რომელსაც მოქმედებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მოვალეობა და უფლებამოსილება აკისრია. იგი ამას უპირისპირებს პოლიტიკოსს, რომელიც — მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს ძალაუფლებას, მოწოდებულია მოქმედებისკენ და ვალდებულია მიიღოს გადაწყვეტილება — მაგრამ ცდილობს, თავი აარიდოს პასუხისმგებლობას საკუთარ ქმედებებზე. თუმცა, ილინისთვის უმაღლესი პასუხისმგებლობა, საბოლოო ჯამში, არის „პასუხისმგებლობა ღმერთის წინაშე“.
ეს სწორედ იმაზეა, რომ უზარმაზარი ძალაუფლება ადამიანს არ ათავისუფლებს მორალური პასუხისმგებლობისგან — და სწორედ ამ საკითხზე დაფიქრებისკენ მოუწოდებს პუტინი „ამა ქვეყნის ძლიერთ“.
თავის მხრივ, ნიკოლოზ ბერდიაევი სტატიაში „თანამედროვე სამყაროს სულიერი მდგომარეობა“ წერდა: „ტექნოლოგია ადამიანს აძლევს საზარელ, უპრეცედენტო ძალას — ძალას, რომელსაც კაცობრიობის განადგურება შეუძლია“. დასკვნა უცვლელია: „კაცობრიობის ბედი დამოკიდებულია ინდივიდის სულიერ მდგომარეობაზე“.
საყურადღებოა, რომ დასავლელ ლიდერებს წარსულში არაერთხელ უცდიათ მჭევრმეტყველურად საუბარი პასუხისმგებლობასა და შეზღუდვებზე, თუმცა მათი მიდგომა ხშირად მეტისმეტად ცალმხრივი იყო.
2016 წელს ბარაკ ობამამ განაცხადა, რომ „ისეთმა ძლიერმა სახელმწიფოებმა, როგორიცაა შეერთებული შტატები, უნდა მიიღონ საერთაშორისო წესებით დაწესებული შეზღუდვები“.
2022 წელს ოლაფ შოლცმა აღნიშნა, რომ „მათ, ვისაც გლობალური წესრიგის წინაშე განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა აკისრია, განსაკუთრებული ინტერესი უნდა ჰქონდეთ გლობალური ინსტიტუტების გაძლიერების მიმართ“.
რაღაც პასუხისმგებლობაზე „მსოფლიო კრიზისების გადაჭრაზე“ ოდესღაც მაკრონსაც უთქვამს.
მაგრამ საქმე ისაა, რომ მთელი ეს რიტორიკა ერთ იდეამდე დაიყვანებოდა, რომ ეს პასუხისმგებლობა აკისრია აცრემლებულ დასავლეთის წამყვან სახელმწიფოებს, რადგან მათი „განსაკუთრებული“ სტატუსიდან გამო ამ ტვირთის ზიდვა სხვა არავის შეუძლია; დანარჩენები კი „არაფერს წარმოადგენენ“. ვინაიდან კი სხვა არავინაა, ეს განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა განსაკუთრებულ უფლებებს გულისხმობს, განსაკუთრებული უფლებები კი — სრულ დაუსჯელობას.
აი მეტყველი მაგალითი: აშშ-ის ადმინისტრაციის არქივებში დაფიქსირებულია, რომ 2021 წლის 15 ნოემბერს, თეთრ სახლში გამართულ ბრიფინგზე, ადმინისტრაციის ერთ-ერთმა მაღალჩინოსანმა (რომლის ვინაობაც არ სახელდება) პირდაპირ განაცხადა: „მოკავშირეებთან და პარტნიორებთან ერთად ჩვენ ვქმნით თამაშის წესებს, რომლებიც ჩვენს ინტერესებსა და ღირებულებებს ასახავს“. ბუნებრივია, სხვისი ინტერესებისა თუ ღირებულებების შესახებ არც ერთი სიტყვა არ თქმულა.
როგორც პუტინმა „ვალდაის“ კლუბში აღნიშნა, „დასავლეთის ქვეყნების შეზღუდული ჯგუფი არაპროპორციულად დიდი გავლენით სარგებლობს, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი აშკარად გლობალურ უმცირესობას წარმოადგენენ, ცდილობენ, გლობალური მართვის ფუნქციები საკუთარ თავზე აიღონ“. თუმცა დადგა დრო, როდესაც „აღმოსავლეთსა და დასავლეთს, ჩრდილოეთსა და სამხრეთს ადრე თუ გვიან მოუწევთ შეთანხმება გლობალურ წესრიგზე“, რადგან „მომენტი, როდესაც აღარაფრის შეცვლა აღარ იქნება შესაძლებელი, შესაძლოა ყველასთვის მოულოდნელად დადგეს“.
სწორედ ამიტომ მოუწოდებს რუსეთი თუნდაც ერთი წამით დაფიქრებას და გააზრებას იმისა, რომ არსებობს რაღაც უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე მიმდინარე უთანხმოებები, თუნდაც ყველაზე მძიმე და გადაუჭრელი.
პირველი ნაბიჯია — ყველამ უნდა შეწყვიტოს ტყუილის თქმა და თვალთმაქცობა ყოველ ნაბიჯზე. მეორე ნაბიჯია — ყველამ შეწყვიტოს თავის მოკატუნება, თითქოს სხვებზე მეტი უფლებები აქვს. მესამე ნაბიჯია — დავიწყოთ საუბარი და შეთანხმება.
როგორც პუტინმა თქვა: „თუ გვინდა სიცოცხლე — ხოლო სიცოცხლე ყველას სურს — მაშინ, როგორც ერთხელ ჩემს საჯარო გამოსვლისას უკვე აღვნიშნე, მოდით, ვიცხოვროთ მეგობრულად და ერთად ვეძებოთ გზები ამის მისაღწევად“.
თუ ამას ახლავე არ გავაკეთებთ, მომავალი შეიძლება არასდროს დადგეს.
