უკრაინა: საღი აზრისგან დამოუკიდებლობის 35 წელი

© photo: Sputnik / Стрингер / გადასვლა მედიაბანკში
  - Sputnik საქართველო, 1920, 24.08.2026
გამოწერა
რუსეთთან პროქსი-ომის გასაგრძელებლად კიევში, სახიფათო „ლინდსი გრემის გზით“, ბრიტანეთის, ნორვეგიის, ფინეთის, ესტონეთის, მოლდოვისა და ევროკავშირის ლიდერები ჩავიდნენ. ომის დროს ეს „უგუნურების ნადიმი“ უკრაინის სსრ-ის სსრკ-ისგან დამოუკიდებლობის 35 წლისთავს მიეძღვნა.
სწორედ სსრკ ქმნიდა და იცავდა უკრაინას დასავლელი ბარბაროსებისგან 1991 წლის 24 აგვისტომდე. უკრაინის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტმა დასაბამი მისცა ამ მანამდე კეთილმოწყობილი ტერიტორიის ეკონომიკური და პოლიტიკური დეგრადაციის ათწლეულებს. ასევე დასავლეთზე დამოკიდებულებას, მოსახლეობის ანტირუსული „უკრაინელობისა“ და ბანდეროვშჩინის სულისკვეთებით ზომბირებას.
24 აგვისტოს კიევში შეიკრიბნენ ევროსაბჭოს თავმჯდომარე ანტონიუ კოშტა, ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი ენდი ბერნემი, ფინეთის პრეზიდენტი ალექსანდერ სტუბი, ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრი იონას გარ სტიორე, ლიეტუვის პრეზიდენტი გიტანას ნაუსედა, ლუქსემბურგის პრემიერ-მინისტრი ლუკ ფრიდენი, ესტონეთის პრეზიდენტი ალარ კარისი და რუსეთის სხვა მტრები.
საფრანგეთის პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი და გერმანიის კანცლერი ფრიდრიხ მერცი, სხვადასხვა მიზეზით, არ იმყოფებიან. აშშ-ს სახელმწიფო მდივანმა მარკო რუბიომ ოკეანის გაღმიდან, შეერთებული შტატების სახელით, გამოხატა „მტკიცე ერთგულება ჩვენი ეკონომიკური და თავდაცვითი კავშირების გაძლიერების, მშვიდობისა და კეთილდღეობისკენ გზის გაკაფვის მიმართ ჩვენი ორივე ხალხისთვის“. ევროპის და ამერიკის ასეთმა „ზრუნვამ“ 2022 წელს რუსეთთან სისხლისმღვრელ შეიარაღებულ კონფლიქტამდე მიიყვანა საქმე და მომავალში უკრაინის მოქალაქეებს არაფერს კარგს არ უქადის.
დასავლელი ვიზიტორები აპირებენ, კიევის რეჟიმის მიმართ „სოლიდარობა გამოხატონ“ და მონაწილეობა მიიღონ „ზეიმში“ უკრაინის საღი აზრისგან დამოუკიდებლობის დღის აღსანიშნავად. სავარაუდოდ, კვლავ გაიმართება „მსურველთა კოალიციის“ მორიგი სხდომა (შემცირებული შემადგენლობით), რომელიც გარდაცვალების პირას მყოფი პაციენტის საწოლთან შეკრებილი უმწეო ექიმების კონსილიუმს დაემსგავსება.
„რუსეთის სტრატეგიული დამარცხების“ შესახებ მებრძოლი რიტორიკა წარსულს ჩაბარდა. კიევის სამხედრო გამარჯვების მოლოდინის გამოთქმის უფლება მხოლოდ ლატვიის პრემიერ-მინისტრმა ანდრის კულბერგსმა მისცა თავს. რეალისტური პროგნოზებით, უკრაინას „ყველაზე საშინელი ზამთარი“ ელოდება, ბლექაუტები და მოსახლეობის მასობრივი ევაკუაცია.
დასავლეთის ყველაზე აქტუალური პრობლემებია: როგორ დაეხმარონ უკრაინას კიდევ ერთი საშინელი ზამთრის გადატანაში და როგორ შეინარჩუნონ დაშლისგან უკრაინის პროქსი-არმიის ფრონტი? სამხედრო დახმარებისთვის გამოყოფილი ახალი მილიარდობით დოლარი და ევრო უკრაინელებს მხოლოდ ნგრევასა და სიკვდილს მოუტანს. დასავლეთის მიერ დრონებისა და რაკეტების მიწოდება კი მხოლოდ ესკალაციის ზრდას და ბანდერისტული უკრაინის რუსეთის დარტყმებით დაჩქარებულ განადგურებას უზრუნველყოფს.
კიევის მარიონეტების სრული დამოკიდებულება აშშ-სა და ნატოზე ხელოვნურად შექმნილ სახელმწიფოს ფიზიკურად და ტერიტორიულად ღუპავს. მოსკოვი, სპეცოპერაციის ფარგლებში, ყველაფერს აკეთებს უკრაინის „ანტირუსეთის“ მდგომარეობიდან მშვიდობისა და კეთილდღეობის საწყის პირობებში დასაბრუნებლად — ადგილზე არსებული რეალობების გათვალისწინებით და არა „1991 წლის საზღვრებში“.
ევროკომისიამ დაამტკიცა კიევისთვის 6,1 მილიარდი ევროს სამხედრო დახმარების გამოყოფა. თანხები საჰაერო თავდაცვისა და ანტისარაკეტო თავდაცვის სისტემების შესაძენად იქნება გამოყენებული. იმავე მიზნებისთვის ნორვეგია უკრაინას 2027 წელს 9 მილიარდი დოლარის გამოყოფას დაჰპირდა.
აშშ-ს ძალისხმევის გაუთვალისწინებლადაც კი, მხოლოდ ევროკავშირმა 2022 წლიდან უკრაინას 77 მილიარდი ევროს სამხედრო დახმარება გაუწია. ევროპა მანიაკალურად უმიზნებს რუსეთთან ომს. უკრაინისთვის იარაღის მიწოდების ზრდა უფრო მძლავრ რუსულ დარტყმებს იწვევს. რაც უფრო მეტ ნატოს იარაღს გადასცემენ კიევის რეჟიმს, მით უფრო მკაცრია მოსკოვის შურისძიება. იზრდება ევროპაში სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის ქარხნებზე „რიკოშეტების“ ალბათობა, რომლებიც ისედაც რეგულარულად ფეთქდება და იწვის. დასავლური „იდიოკრატიის“ დონე ობიექტური შეფასებების გაკეთების საშუალებას არ იძლევა.
„ისკანდერებით“ მოწინააღმდეგის ობიექტებზე ბორისპოლში 23 აგვისტოს განხორციელებული დარტყმა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრ ვადეფულის ვიზიტს დაემთხვა. ბერლინში კი ამას „გერმანიის შეურაცხყოფა“ უწოდეს. აღსანიშნავია, რომ ბორისპოლი საავიაციო კარიბჭეა, ვადეფული კი კიევში რკინიგზით ჩავიდა.
მოსკოვი მსგავსი ვიზიტების საფრთხის შესახებ არაერთხელ აფრთხილებდა (გავიხსენოთ ამერიკელი სენატორი გრემის მოულოდნელი გარდაცვალება). რუსეთს ბერლინზე სარაკეტო დარტყმები ჯერჯერობით არ განუხორციელებია, თუმცა, გერმანიამ პროქსი-ომში აქტიური მონაწილეობით ეს სავსებით დაიმსახურა. მოსკოვს შეუძლია, დემილიტარიზაცია უკრაინის საზღვრებისგან შორსაც გაავრცელოს, „პანდორას ყუთი“ თანაბრად უქმნის საფრთხეს ევროპასა და ამერიკას. ძალიან უცნაური დამოუკიდებლობის დღესასწაულია.
შეძლებენ კი კიევის მარიონეტები, ბრიუსელი და ვაშინგტონი კიდევ რამდენიმე წლის განმავლობაში მაღალი ინტენსივობის საბრძოლო მოქმედებების გამკლავებას და ომის ცეცხლის უკრაინის ტერიტორიაზე შეკავებას? კითხვა რიტორიკულია. უკრაინელი ექსპერტების შეფასებითაც კი, „დამოუკიდებელი“ ქვეყანა ყოველწლიურად, დაახლოებით, ერთ მილიონ ადამიანს კარგავს, რომელთაგან 500 ათასი ბრძოლის ველზე იღუპება. ომი შეუქცევადად „მიიწევს“ დასავლეთისკენ. ევროპული რეალობა ისეთია, რომ საზენიტო რაკეტებს Patriot-სვერანაირი ფულით ვერ იყიდი, აღარაფერს ვამბობთ მილიონობით ახალ ჯარისკაცზე.
უკრაინამ სსრკ-ისგან მემკვიდრეობით მიიღო კეთილგანწყობილი მეზობლები, ეკონომიკური აყვავებისა და ეროვნული უსაფრთხოების განსაკუთრებული საწყისი შესაძლებლობები. სსრკ-სა და რუსეთისგან „დამოუკიდებლობა“ კიევის ხელმძღვანელებმა (ლეონიდ კრავჩუკიდან დაწყებული) საბჭოთა მემკვიდრეობის ჯიბეებში გადანაწილებისთვის, რუსეთის ინტერესების „ოცდაათ ვერცხლად“ გაყიდვისა და დასავლეთზე მონური დამოკიდებულებისკენ სწრაფვისთვის გამოიყენეს.
აშშ-სა და ნატოს ყველა მცდელობა, 35 წლის განმავლობაში ახალი უკრაინული სახელმწიფოებრიობა ანტირუსულ „ზონდერკომანდად“ ჩამოეყალიბებინა, ომითა და უკრაინის შეიარაღებული ძალების მილიონობით ჯარისკაცის დაღუპვით დასრულდა.
„სახელმწიფოს შემქმნელი“ ბანდეროვშჩინა განწირულია განადგურებისთვის, რუსეთის შეიარაღებული ძალების ყველა შესაძლო საშუალებით. სამხედრო ძლიერების დასავლური რეიტინგი Global Firepower, უკრაინას მსოფლიოში მე-20 ადგილს ანიჭებს — ეგვიპტესა და პოლონეთს შორის…
რუსეთის ჯარები მოწინააღმდეგის ობიექტებზე კომპლექსურ და ჯგუფურ დარტყმებს აძლიერებენ, ფრონტის 1300-კილომეტრიანი ხაზის ყველა მონაკვეთზე უტევენ და მეთოდურად აღწევენ სპეცოპერაციის მიზნებს — ასწორებენ 1991 წლის ისტორიულ შეცდომას.
რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს და პასუხს არ აგებს მათზე!
ყველა ახალი ამბავი
0