მიმოხილვა: რუსეთის მასირებული დარტყმები დასავლეთის მიმართულებით ინაცვლებს

© photo: Sputnik / Евгений Биятов / გადასვლა მედიაბანკში
  - Sputnik საქართველო, 1920, 30.07.2026
გამოწერა
მოწინააღმდეგეზე რუსეთის სარაკეტო დარტყმების მზარდი ეფექტიანობა ადასტურებს, რომ თანამედროვე ომში გამარჯვებას უზრუნველყოფს მაღალტექნოლოგიური შეიარაღება და ქვეყნის თავდაცვითი მრეწველობის უნარი, ოპერატიულად უპასუხოს ფრონტის მოთხოვნებს — რაოდენობრივად და ხარისხობრივად დათრგუნოს მოწინააღმდეგე. ბრძოლის ველზე დღეს საჭიროა მოტივირებული პროფესიონალები, ხოლო მასობრივმა მობილიზაციებმა მნიშვნელობა დაკარგა.
რუსეთის ჯარები ფრონტის ყველა მონაკვეთზე წინ მიიწევენ. უკრაინის პროქსი-არმია უკან იხევს და მასთან ერთად საპასუხო ცეცხლის ტალღაც დასავლეთისკენ ინაცვლებს. 30 ივლისის ღამეს რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა სახმელეთო, საჰაერო და საზღვაო ბაზირების შორი მოქმედების მაღალი სიზუსტის იარაღით, ასევე დამრტყმელი დრონებით, მასირებული დარტყმა მიაყენეს მოწინააღმდეგის ობიექტებს კიევში, ლვოვის, დნეპროპეტროვსკის, ვინიცის, ჟიტომირის, ივანო-ფრანკოვსკისა და როვნოს ოლქებში.
დაზიანდა სამხედრო აეროდრომები, სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის საწარმოები, სატელეკომუნიკაციო და ლოგისტიკური ცენტრები. პორტ „იუჟნიში“ და ოდესის რეიდზე განადგურდა სამი მშრალტვირთმზიდი სამხედრო ტვირთით. თვალსაჩინოა დარტყმის აქცენტი დასავლეთ უკრაინის რეგიონებზე — ბანდერელებისთვის უსაფრთხო ზონები აღარ არსებობს. მოწინააღმდეგის საჰაერო თავდაცვის სპეციალისტების მონაცემებით, 30 ივლისის რუსულ „ზალპში“ გამოყენებული იყო 70-ზე მეტი რაკეტა და 280 დამრტყმელი დრონი.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მონაცემებით, კიევში, ლვოვში, დნეპროპეტროვსკის, ივანო-ფრანკოვსკისა და როვნოს ოლქებში დაზიანდა:
„მაიაკის“ ქარხანა — საბრძოლო მასალის, FP-1-ისა და FP-2-ის სასტარტო ამაჩქარებლების წარმოება;
ელექტროტექნიკური ქარხანა — სადაზვერვო და დამრტყმელი უპილოტო საფრენი აპარატების წარმოება;
ლვოვის საავიაციო ქარხანა — სახმელეთო ბაზირების FP-5 „ფლამინგოს“ ფრთოსანი რაკეტებისთვის ტურბორეაქტიული ძრავების წარმოება;
სარაკეტო ქარხანა „ლვოვ-1“ — სხვადასხვა მოდიფიკაციის რაკეტებისთვის საბორტე ელექტრონიკის, ასევე შორი მოქმედების მართვადი რაკეტა „ნეპტუნ-МД“-ისა და С-300-ის ტიპის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსის ანალოგისთვის (პროექტი „კლონი“) რადიოლოკაციური სისტემების წარმოება;
დნეპროპეტროვსკის ქარხანა „აკვაპლასტი“ — დამრტყმელი უპილოტო საფრენი აპარატებისა და უეკიპაჟო კატარღების აწყობა და შენახვა;
ორი ქარხანა „კალუში“ — FP-5-ის ფრთოსანი რაკეტების, FP-7-ისა და FP-9-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური რაკეტების, ასევე შორი მოქმედების მართვადი რაკეტა „ნეპტუნ-МД“-ის აწყობა და შენახვა;
როვნოს ქიმიური ქარხანა — FP სერიის (5, 7, 9) რაკეტებისა და „გრომ-2“-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური რაკეტებისთვის საწვავის აგრეგატებისა და კომპონენტების წარმოება.
ცხელი ივლისი დასასრულს უახლოვდება და აგვისტოც მოწინააღმდეგისთვის არაფერ კარგს არ უქადის.
ფართო ტერიტორიაზე გაფანტული ფსევდოუკრაინული სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის საწარმოების (ტექნოლოგიები, ტექნიკა და ფინანსები — ნატოს ქვეყნების) მაღალი სიზუსტით განადგურება, საფუძველს იძლევა ვივარაუდოთ, რომ რუსეთის სამხედრო დაზვერვა კარგად ფლობს ინფორმაციას ამ ობიექტების განლაგების, სპეციალიზაციის, ასევე წარმოების ტემპისა და მოცულობის შესახებ. დარტყმები ხორციელდება იქ, სადაც საჭიროა, და მაშინ, როცა საჭიროა. ეს „დასაფიქრებელი ინფორმაციაა“ ნატოს ქვეყნების ლიდერებისა და დასავლეთის სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის იმ საწარმოთა ხელმძღვანელებისთვის, რომლებიც რუსეთის წინააღმდეგ პროქსი-ომში არიან ჩართულნი. მანამდე, რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ ევროპის ყველა მისამართი და „კარტი“ სრულად არ გაამჟღავნა.
როგორც არ უნდა იყოს, აგვისტო ცხელი იქნება კიევის რეჟიმის კონტროლქვეშ არსებულ მთელ ტერიტორიაზე და არა მხოლოდ იქ. უკრაინისა და ირანის კონფლიქტები ერთმანეთს ერწყმის და ბუმერანგივით უბრუნდება მათ „ავტორს“. ეგვიპტის პრეცედენტი — 29 ივლისს ამერიკულ გაზმზიდზე „უცნობი უპილოტო საფრენი აპარატის“ დარტყმა — აჩვენებს, რომ აღმოსავლეთშიც არანაკლებ კარგად იციან პროქსი-ომის წარმოება, ვიდრე დასავლეთში. ჩვენ ვიცით, ვინ მისცა კიევს „პანდორას ყუთის“ გახსნის შესაძლებლობა. ზღვაზე ომი გრძელდება და, დასავლური სახელმწიფოებისა და გემთმფლობელების მილიარდობით დოლარის ზარალის გარდა, დიდი სიურპრიზებიც მოსალოდნელია.
Starlink-იც ვერ დაეხმარება, ხოლო ანტირუსული სანქციები საპასუხო მოქმედებებისგან ვერ იხსნის. ზელენსკი აშშ-ის პრეზიდენტს ზამთრისთვის „მხოლოდ“ Patriot-ის 300 საზენიტო რაკეტას სთხოვს. წარმოუდგენელი უგუნურებაა. ამერიკა ირანის კონფლიქტში დიდი ხნითაა ჩაფლული და საკუთარი არსენალებიც მნიშვნელოვნად გააცარიელა. ევროპა და ტაივანი „პატრიოტების“ გრძელ რიგში ელოდებიან, მაშინ როდესაც აშშ წელიწადში Patriot-ის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსისთვის მხოლოდ 600 რაკეტას აწარმოებს.
30 ივლისს დილით პოლონეთში, უკრაინის საზღვრიდან 95 კილომეტრში, უცნობი საფრენი აპარატი ჩამოვარდა და აფეთქდა. ლუბლინის სავოევოდოში, მინდორზე, აღმოაჩინეს 10-მეტრიანი დიამეტრის ძაბრი და ამოუცნობი ნამსხვრევები. პრემიერ-მინისტრმა დონალდ ტუსკმა განაცხადა, რომ პოლონელმა სამხედრო მფრინავებმა ოპერატიულად იმოქმედეს და მზად იყვნენ, რაკეტა ჩამოეგდოთ, თუ ის ფრენას გააგრძელებდა. ჩამოვარდნილი ობიექტის ექსპერტიზის შედეგები ჯერ არ არსებობს. დაშავებულებიც არ არიან.
ამ კვირაში რუმინეთის საჰაერო სივრცეში სამი უცნობი უპილოტო საფრენი აპარატი ჩამოაგდეს. მანამდე, ივლისში, რუმინეთის სანაპიროს ხუთმა უკრაინულმა საზღვაო დრონმა მიაღწია. მსგავსი ფაქტები მოწმობს, რომ კიევის რეჟიმისთვის სამხედრო დახმარებას ყოველთვის სახიფათო შედეგები მოჰყვება, მაშინაც კი, თუ ეს უკრაინის შეიარაღებული ძალების პროვოკაციებია (მეზობელი ქვეყნების კონფლიქტში ჩათრევის მცდელობა) და არა რუსეთის საპასუხო მოქმედებები. გარდაუვალი და სამართლიანი.
28 ივლისს ფინეთმა, უკრაინული უპილოტო საფრენი აპარატების შესაძლო გამოჩენის რისკის გამო, რუსეთის მახლობლად საჰაერო სივრცე დახურა და საზღვაო მოძრაობაც შეზღუდა. სააგენტო Reuters-ის ინფორმაციით, ფინეთში, ესტონეთში, ლატვიასა და ლიეტუვაში შიშობენ, რომ უკრაინის ომი მათ ტერიტორიაზეც გავრცელდება: „უპილოტო საფრენი აპარატების შეჭრები შიშსა და ქაოსს თესავს ნატოს ბალტიისპირეთისა და ფინეთის საზღვრების გასწვრივ.“ რისთვისაც იბრძოდნენ, სწორედ ის მიიღეს.
ამერიკულმა გამოცემა MW-მ დღეს დაადასტურა: „აშშ-ისა და საფრანგეთის დაზვერვა ცენტრალურ როლს ასრულებს უკრაინული უპილოტო საფრენი აპარატების მიერ რუსეთის სიღრმეში განხორციელებულ დარტყმებში.“ ასეთი უპასუხისმგებლობა დაუსჯელობის შედეგია.
ბრიტანეთი, პოლონეთი, გერმანია, შვედეთი, იტალია და საფრანგეთი აპირებენ, „ახალი სარაკეტო ეპოქა“ გახსნან და 2030 წლისთვის ბალისტიკური რაკეტა შექმნან, რომლის მოქმედების რადიუსი 2 000 კილომეტრამდე იქნება. გასაგებია, ვისთვის არის ეს რაკეტა განკუთვნილი. ნატომ ამ პროექტისთვის 50 მილიარდი დოლარი გამოყო. ევროპაში ვერ აცნობიერებენ, რომ ამის შედეგად, რუსეთის რაკეტები, შესაძლოა, 2030 წელზე ბევრად ადრე და გაცილებით უფრო ზუსტად მიაღწიონ სამიზნეს. ისე, როგორც დღეს - უკრაინის ობიექტებს.
რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს და პასუხს არ აგებს მათზე
ყველა ახალი ამბავი
0