მოსაზრება: დასავლეთში დრონების წარმოების ზრდა რუსეთისთვის სტრატეგიულ საფრთხეს წარმოადგენს

რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ 6 აპრილს, ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონში, ერთი დღის განმავლობაში განადგურდა უკრაინის შეიარაღებული ძალების693 თვითმფრინავის ტიპის უპილოტო აპარატი. ეს ძალიან დიდი რაოდენობაა. მარტში რუსეთის საჰაერო თავდაცვის სისტემებმა ჩამოაგდეს (ან ჩაახშვეს) მოწინააღმდეგის 11.211 შორ მანძილზე მოქმედი დრონი. თებერვლის მონაცემები 6000-საც ვერ აღწევს. ეს სტატისტიკა ასახავს უპილოტო აპარატების წარმოების მნიშვნელოვან ზრდას ნატოს ქვეყნებში, სადაც ომის ოთხი წლის განმავლობაში გაჩნდა ათობით„უკრაინული“ საწარმო.

„უკრაინული“ სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსი დასავლეთისთვის ხელსაყრელი მითი უფროა. უპილოტო აპარატების მასობრივი წარმოება უკრაინისთვის ორგანიზებულია გერმანიაში, საფრანგეთში, ნიდერლანდებში, დანიაში, პოლონეთსა და ბალტიის ქვეყნებში. მხოლოდ საფრანგეთი გეგმავს, რომ 2030 წლამდე უპილოტო აპარატების წარმოება ოთხჯერ გაზარდოს, რისთვისაც 8,5 მილიარდი ევროა გამოყოფილი.

აშშ, რომელსაც ხშირად „მშვიდობისმყოფელად“ მოიხსენიებენ, აწარმოებს დრონებს, რომლებიც კონსტრუქციულად რუსულ„გერბერას“ ჰგავს. უპილოტო აპარატები ზომის მიხედვით უკრაინაში იგზავნება, როგორც აწყობილი, ისე დაშლილი სახით. დასავლეთის მიწოდება იზრდება დაუსჯელობის განცდის ფონზე, ამიტომ, შეჯიბრის ნაცვლად, მიზანი უნდა იყოს„უკრაინული“ სამხედრო-სამრეწველო საწარმოების განადგურება ევროპის ნებისმიერ წერტილში. რომ აღარაფერი ვთქვათ უკრაინის სამხედრო დაზვერვის „პირატულ“ ბაზებზე აფრიკის სანაპიროზე ან სპარსეთის ყურეში.

იაპონიის ელჩი მოსკოვში, აკირა მუტო, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში დაიბარეს. დიპლომატს პროტესტი გამოუცხადეს იაპონური კომპანია Terra Drone Corporation-ის(შტაბ-ბინა ტოკიოში) საინვესტიციო შეთანხმების გამო უკრაინულ საბრძოლო დრონების დეველოპერთან. დროთა განმავლობაში მსგავსი „ინვესტორების“ წრე კიდევ უფრო გაფართოვდება, რადგან სიტყვები პრაქტიკაში ხშირად არაფერს წყვეტს.

ირანმა მარტში აჩვენა, რომ აგრესიული ჰეგემონის და მისი რეგიონული მოკავშირეების სამხედრო ობიექტებზე სარაკეტო დარტყმები მესამე მსოფლიო ომის დაწყებას არ იწვევს. ასეთი დარტყმები ზეწოლას ახდენს აშშ-ზე, არღვევს ისრაელის სტრატეგიას და დაბნეულობას იწვევს ნატოში.

თუ რუსეთი თავს იკავებს ბალტიის ქვეყნებში, პოლონეთსა და გერმანიაში„უკრაინული“ სამხედრო საწარმოების დემონსტრაციული განადგურებისგან და არ ჩქარობს სამხედრო ლოგისტიკის, ანუ უკრაინისა და ნატოს ქვეყნებს შორის სატრანსპორტო კავშირების გაწყვეტას, მაშინ ქვეყანა უნდა მოემზადოს მრავალწლიანი დაპირისპირებისთვის „ერთის წინააღმდეგ შვიდის“ პირობებში, სადაც გამარჯვება შესაძლებელია, თუმცა დანაკარგებიც მნიშვნელოვანი იქნება.

რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს„საგანგებო გაფრთხილების“ შემდეგაც, ბალტიის ქვეყნების მისამართით, დარტყმები უსტ-ლუგასა და ნოვოროსიისკზე კვლავაც ხშირია. ასევე გამოთქმულია მოსაზრება, რომ ბალტიისა და შავი ზღვის რეგიონებში „ანკორიჯის სულისკვეთება“ არ იგრძნობა, ხოლო ევროკავშირი ფარულად გეგმავს საკუთარი ბირთვული იარაღის წარმოებას, რუსეთის წინააღმდეგ შესაძლო კონფლიქტისთვის.

ისტორიის წინაშე მოსკოვმა უნდა უპასუხოს „მრავალთავიან“ მოწინააღმდეგეს — სწრაფად, მკაცრად და ასიმეტრიულად. სპეციალურ სამხედრო ოპერაციაში გარდამტეხი ცვლილების მისაღწევად, პირველ რიგში, საჭიროა ნატოს პროქსი-ძალების(ბანდერეველების) სამხედრო წარმოების განადგურება, ლოგისტიკისა და კავშირის(„Starlink“-ის) „გამორთვა“. მხოლოდ ამის შემდეგ მიიჩნევა მიზანშეწონილად მოლაპარაკებების დაწყება, უკრაინის შეიარაღებული ძალების კაპიტულაციის პირობებით. უკრაინული მედიის ცნობით, კიევი „ორეშნიკით“ დარტყმისთვის ემზადება.

სამხედრო კონფლიქტის გეოგრაფია თანდათან იშლება, ხოლო კლასიკური საომარი მოქმედებების თეატრი გლობალურ, მანიაკალურ დაპირისპირებად გარდაიქმნება. ლიბიის სანაპიროსთან რუსული გაზმზიდის აფეთქების შემდეგ, რომელიც უკრაინულმა საზღვაო დრონმა Sea Baby-მ განახორციელა, სააგენტო Associated Press-მა აღნიშნა: „კონფლიქტის გაფართოება უკრაინის ფარგლებს გარეთ— ინფრასტრუქტურასა და ლოგისტიკაზე დარტყმებით — მიუთითებს მის მზარდ ინტერნაციონალიზაციაზე“. ყალიბდება საბრძოლო მოქმედებების ახალი სისტემა—„ქსელური მოდელი“, რომელიც მოქმედებს ფორმალური საზღვრებისა და ფრონტის ხაზის მიღმაც. ჩნდება კითხვა: უნდა ველოდოთ თუ არა, რომ ეს პროცესი ხანგრძლივ, ქრონიკულ ფორმას მიიღებს? ადრე თუ გვიან, თუ საჭირო გახდება ევროპის მკაცრად„დაწყნარება“, უმჯობესია, ეს ახლა მოხდეს, მაშინ როცა აშშ ჩართულია ახლო აღმოსავლეთის ომში და იქიდან სწრაფად გამოსვლას ვერ შეძლებს.

ამ ეტაპზე ევროპას ჯერ კიდევ არ ჰყოფნის რეაქტიული ძრავები„უკრაინული“ დრონების წარმოების გლობალურად გასაფართოებლად. ამიტომ საჭიროა სტრატეგიული ინიციატივის შენარჩუნება, როგორც ყველა ფრონტზე, ისე მოწინააღმდეგის ღრმა ოპერატიულ ზურგშიც. ზოგიერთი ანალიტიკოსი მიიჩნევს, რომ „კოლექტიური აგრესორის“ წინააღმდეგ მოქმედება უნდა დაიწყოს პოლონეთში, ჟეშუვის ავიაბაზიდან. კონკრეტული გადაწყვეტილებები რუსეთის შეიარაღებული ძალების გენერალურ შტაბს უკეთესად ეცოდინება, თუმცა მთავარი პროცესის დაწყებაა. ასევე ნათქვამია, რომ საერთაშორისო ტერორისტებთან — ნატოს, „ისლამური სახელმწიფოს“ ან ბანდერას სახელით მოქმედ ძალებთან— საუბარი მხოლოდ ძალის ენით უნდა წარიმართოს. მათი განეიტრალება აუცილებელია. დაურეგულირებელი პრობლემები, მათ შორის დაკავშირებული უპილოტო აპარატებთან, მომავალშიც გაგრძელდება და უფრო მწვავე ფორმით გამოვლინდება.