ვახტანგ გორგასალი (440-502) მეხუთე საუკუნეში მეფობდა. ქართლის მეფე და ქართული სახელმწიფოებრიობის დამაარსებელი, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხული.
ერთ-ერთ დიდ მმართველად მიიჩნევა მეფე დავით IV აღმაშენებელი (აღმაშენებელი). მან მე-12 საუკუნეში ქვეყნიდან განდევნა მტრის ურდოები, მოახერხა სახელმწიფოს გაერთიანება, მისი მეფობის დროს საქართველოში დაიწყო „ოქროს ხანა“, რომელიც გაგრძელდა შემდეგ საუკუნემდე.
თამარ მეფემ (1166-1213) ღირსეულად გააგრძელა თავისი დიდი ბაბუის საქმე. მისი მმართველობის პერიოდში ქვეყანამ მიაღწია უდიდეს ძლევამოსილებას, ასევე კულტურულ და მეცნიერულ განვითარებას. ყველგან ხდებოდა ეკონომიკური განვითარება, შენდებოდა გზები და ხიდები, ახალი ქარვასლები ვაჭრების მოსაზიდად. სიყვარულისა და პატივისცემის ნიშნად, ხალხი მას მეფედ და არა დედოფლად მოიხსენიებდა. თამარ მეფემაც, ისევე როგორც მისმა წინაპრებმა, თავისი წვლილი შეიტანა ქრისტიანობის გავრცელებაში.
მათი მიღწევებისა და ისტორიული როლის გამო, საქართველოს ეს სამი მმართველი წმინდანად არის შერაცხული.