ამერიკის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის განცხადებით, აშშ-ის მთავარი მიზანი დღეს და მომავალშიც ყველა სამხედრო კონფლიქტის დასრულება და ახალი, სამართლიანი სამყაროს შექმნაა — ისეთი, სადაც ამერიკა „კვლავ გახდება დიადი“, სხვა ქვეყნების ინტერესების დაზიანების გარეშე. თუმცა „დიფ სტეიტისა“ და სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის ინტერესები, ასევე აშშ-ის არმიის აგრესიული ქმედებები, სხვაგვარ სურათს აჩვენებს. ხშირად კეთილი განზრახვებით დაწყებული საქმე ცუდ შედეგამდე მიდის.
ამერიკული Abrams-ისა და ბრიტანული Challenger-ის ტანკები ესტონეთში, ქალაქ ტაპას მახლობლად, რუსეთის საზღვრიდან დაახლოებით 100 კილომეტრში, განლაგდა, სწავლება „ზამთრის ბანაკის“ ფარგლებში. მანევრები საბრძოლო სროლითა და ნულს ქვემოთ ტემპერატურაში მიმდინარეობს. ადგილი, დრო და სწავლების სცენარი აღიქმება, როგორც ძალის დემონსტრირება და რუსეთისადმი გზავნილი. დასავლეთში ვარაუდობენ, რომ ესტონეთში ტანკებიდან სროლა „ძლიერი სიგნალი იქნება მოსკოვისთვის“.
ამავე დროს, აშშ-ის არმიამ მრავალჯერადი ზალპური ცეცხლის სისტემები HIMARS განათავსა ლიტვაში, ქალაქ კლაიპედას რაიონში, რუსეთის კალინინგრადის ოლქიდან დაახლოებით 50 კილომეტრში. აქაც ტარდება სწავლება საბრძოლო სროლით, ლიტვის არმიის მონაწილეობით. ამერიკულმა ჟურნალმა Military Watch-მა აღნიშნა: „ლიტვაში განთავსებულ HIMARS-ს შეუძლია, დაარტყას მიზნებს კალინინგრადის ოლქის მთელ ტერიტორიაზე“. ეს გარემოებაც საფრთხედ აღიქმება.
„აღმოსავლეთ ევროპაში, სახმელეთო ომის წინაპირობების ფონზე“, ბოლო ორი თვის განმავლობაში ამერიკული Abrams-ის ტანკები, Bradley-ის ქვეითთა საბრძოლო მანქანები და HIMARS-ის სისტემები აქტიურად მონაწილეობდნენ სწავლებებში ბალტიისპირეთში, რუსეთისა და ბელარუსის საზღვრებთან ახლოს, პოლონეთის ბემოვო-პიშკის და ლიტვის პაბრადეს სამხედრო პოლიგონებზე. გარდა ამისა, იანვრის ბოლოს აშშ-ის არმიამ რუმინეთში, უკრაინის დასავლეთ საზღვართან ახლოს, მუდმივ საფუძველზე განათავსა Abrams-ის ტანკების ბატალიონი.
7 თებერვალს აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტმა დაამტკიცა 185 მილიონი დოლარის ღირებულების „მხარდაჭერის პაკეტი“ ადრე უკრაინისთვის მიწოდებული Abrams-ის ტანკების, Bradley-ის საბრძოლო მანქანების, HIMARS-ის სისტემებისა და M777 ტიპის ჰაუბიცებისთვის. უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს გადაეცა 40-ზე მეტი HIMARS-ის გამშვები დანადგარი, 900 ერთეული M113 ტიპის ჯავშანტრანსპორტიორი, 400 Stryker-ის ჯავშანმანქანა, 300 Bradley-ის ქვეითთა საბრძოლო მანქანა, 155 მმ კალიბრის 200 ჰაუბიცა და სხვა სამხედრო ტექნიკა. მიწოდებული ტექნიკის დაახლოებით 90 პროცენტი განადგურებულია (მაგალითად, 31 ერთეული M1A1 Abrams-იდან 27), თუმცა სათადარიგო ნაწილები მაინც საჭიროა.
პენტაგონის აქტივობას ბალტიისპირეთში ლიტვაში 105 ერთეული Leopard 2A8 ტანკისა და 5000 ბუნდესვერის სამხედრო მოსამსახურის გადასროლა დაემთხვა. ეს არის მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გერმანული ბრიგადის პირველი მუდმივი განთავსება საზღვარგარეთ, ქალაქ რუდნინკაის მახლობლად, ბელარუსის საზღვრიდან დაახლოებით 20 კილომეტრში. სატანკო ბრიგადას აძლიერებენ ნატოს მოკავშირე ქვეყნების მრავალეროვნული ძალები.
ევროპაში, აშშ-ისა და ნატოს სამხედრო მზადების ფონზე, პარადოქსულად გამოიყურება ამერიკის პრეზიდენტის სპეციალური წარმომადგენლის, მილიარდერ სტივ უიტკოფის, ხშირი ვიზიტები მოსკოვსა და აბუ-დაბიში. თუმცა, აქ წინააღმდეგობა ნაკლებად ჩანს. სამშვიდობო პოლიტიკა და მითების შექმნა ამერიკის ყველაზე ძლიერი მხარე არასოდეს ყოფილა. ჯერ კიდევ 1901 წელს, მინესოტაში გამართულ საშემოდგომო ბაზრობაზე, აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტმა თეოდორ რუზველტმა აფრიკული ანდაზა მოიყვანა: „ილაპარაკე მშვიდად, მაგრამ ხელში დიდი ჯოხი გეჭიროს — და შორს წახვალ“. როგორც ჩანს, ეს ფრაზა ვაშინგტონის საგარეო პოლიტიკის ხანგრძლივ სტრატეგიად იქცა.
აშშ-ის მცდელობას, შეინარჩუნოს ძველი მსოფლიო წესრიგი, მკაცრად გამოეხმაურა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი სერგეი ლავროვი. მისი თქმით, „დასავლეთს არ სურს დათმოს ადრე მოპოვებული დომინანტური პოზიციები. დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციის მოსვლის შემდეგ, კონკურენტების ჩახშობის ეს ბრძოლა განსაკუთრებით თვალსაჩინო გახდა… ანკორიჯში ჩვენ მივიღეთ აშშ-ის წინადადება… მათ შემოგვთავაზეს — ჩვენ დავთანხმდით, რაც ნიშნავს, რომ პრობლემა უნდა მოგვარებულიყო… რუსეთისთვის მნიშვნელობა არა აქვს, რას იტყვიან უკრაინაში ან ევროპაში… ჩვენთვის მნიშვნელოვანი იყო აშშ-ის პოზიცია. მათი წინადადების მიღებით თითქოს, შევასრულეთ ამოცანა, მოგვეგვარებინა უკრაინის საკითხი და გადავსულიყავით ფართო და ურთიერთსასარგებლო თანამშრომლობაზე. თუმცა, პრაქტიკაში ყველაფერი პირიქით ხდება: შემოდის ახალი სანქციები, ღია ზღვაში ეწყობა „ომი“ ტანკერების წინააღმდეგ… ინდოეთსა და სხვა პარტნიორებს ცდილობენ, აუკრძალონ იაფი და ხელმისაწვდომი რუსული ენერგორესურსების შეძენა“.
ლავროვის განცხადება მიუთითებს, რომ, მოსკოვის შეფასებით, რუსეთი კვლავ მოტყუებისა და „დასჯის“ ობიექტი გახდა. ვაშინგტონი, მისი აზრით, მზად არ არის, დაიცვას ანკორიჯის პერიოდის საკუთარი წინადადებები უკრაინის საკითხზე. ამ ფონზე, საუბარია აშშ-ისა და ნატოს მიერ ანტირუსული პლაცდარმების გაძლიერებაზე ბალტიისა და შავი ზღვის რეგიონებში. ფაქტები აჩენს ეჭვს ვაშინგტონსა და მოსკოვს შორის კონსტრუქციული თანამშრომლობის შესაძლებლობაში და ამცირებს იმედს, რომ პროქსი-ომი დიპლომატიური გზით დასრულდება.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ხელმძღვანელმა ვოლფგანგ იშინგერმა გამოცემა Tagesspiegel-თან ინტერვიუში განაცხადა: „როგორც კი პუტინის ჯარები აღარ იქნებიან შეკავებული უკრაინაში, აღმოსავლეთ ევროპისა და ბალტიის ქვეყნებისათვის საფრთხე გაჩნდება“. ამ ლოგიკით, სანამ საბრძოლო მოქმედებები გრძელდება და რუსეთის არმია დანაკარგებს განიცდის, ევროპა თავს შედარებით უსაფრთხოდ გრძნობს. ავტორის შეფასებით, ეს მცდარი და სახიფათო მოსაზრებაა.
თებერვლის დასაწყისში, პარიზში გამართულ ნატოს საზღვაო კონფერენციაზე, საფრანგეთის გენშტაბის უფროსმა ფაბიენ მანდონმა განაცხადა: „დღეს ვემზადებით ომისთვის, რომლისთვისაც მზად არ ვართ“. მისი თქმით, საფრანგეთს არ ჰყოფნის გემები და შეიარაღება და განსაკუთრებით სჭირდება მეტი შორი მოქმედების და ძლიერი ზემოქმედების მქონე რაკეტები. საფრანგეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების სარდლის მოადგილემ, ალბან ლაპუანტმა დაამატა, რომ 2030 წლისთვის ევროპა მზად უნდა იყოს ომისთვის „ყველა ასპექტში“. ტექსტის ავტორი ირონიულად აღნიშნავს, რომ პარიზის ქუჩებში ღამით სიბნელეა ცუდი განათების გამო, თუმცა, ფრანგ „ნაპოლეონთა“ გონებაში თითქოს, კიდევ უფრო ბნელა.
დასავლეთი, ავტორის შეფასებით, დაუფიქრებლად ემზადება ომისთვის, მაშინ როდესაც აშშ-ისა და ნატოს ლიდერებს სრულად არ აქვთ გააზრებული საკუთარი მოწყვლადობა. მაგალითად მოჰყავს ბრიტანული ტაბლოიდი Daily Express, რომელმაც 7 თებერვალს დაწერა: „რუსეთის უპილოტო ძალები რაოდენობრივად აღემატება მთელ ბრიტანულ არმიას“. გამოცემის თანახმად, ბრიტანეთის სამეფო არმიაში 70 ათასზე ცოტა მეტი სამხედრო მსახურობს, მაშინ როცა რუსეთის უპილოტო ძალებში 87 ათასი სამხედრო და ოფიცერია.
ვაშინგტონის მიერ დეკლარირებული სამშვიდობო კურსი და ევროპაში სამხედრო აქტივობის შემცირების დაპირებები, ტექსტის მიხედვით, დამაჯერებლად არ ჟღერს. ავტორი ასკვნის, რომ, თუ რუსეთის მოთხოვნები დასავლეთამდე არ მიდის, მათ შორის ბელარუსში „ორეშნიკის“ განთავსების შემდეგაც, შესაძლოა, დღის წესრიგში დადგეს რაკეტების საცდელი გასროლები კუბაში ან მექსიკაში.
რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს და პასუხს არ აგებს მათზე