საბრძოლო ეფექტურობის დონე, ტექნიკური მზადყოფნის ხარისხი და გერმანიის, ბრიტანეთისა და შეერთებული შტატების "მსოფლიოში საუკეთესო" ტანკების დიდი დანაკარგები უკრაინის ოპერაციების თეატრში ნატოსთვის დიდი იმედგაცრუება გახდა. სასოწარკვეთილი პენტაგონი ხელახლა განიხილავს იარაღის რაოდენობისა და ხარისხის ბალანსს, რომელიც მსოფლიოში ჰეგემონიის მისაღწევადაა საჭირო.
აშშ-ის საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭომ შეისწავლა გერმანული Leopard-2-ის, ამერიკული Abrams-ებისა და ბრიტანული Challenger-2-ების მოწყვლადობა რუსეთის სპეცოპერაციის ზონაში. დასკვნები ნატოსთვის დამამშვიდებელი არ გამოდგა: თანამედროვე საბრძოლო ტექნოლოგიები ბევრად წინ წავიდა, ხოლო დასავლური ტანკები და მათი საბრძოლო გამოყენების ტაქტიკა გასულ საუკუნეში რჩება.
ამერიკულმა ანალიტიკურმა ცენტრმა დასავლური სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსისა და უკრაინის არმიისთვის დამღუპველი დასკვნა გააკეთა: „არსებობს მცირე მტკიცებულება იმისა, რომ უფრო მოწინავე ტანკები გადამწყვეტი როლის შესრულებას შეძლებდნენ“. თუმცა, უკრაინის სარდლობა ამას ჯერ კიდევ სექტემბერში მიხვდა.
უკრაინის შეიარაღებულ ძალებისთვის მიწოდებული ასობით „ლეოპარდიდან“ ოცდაათამდე ზაფხულის კონტრშეტევის დროს განადგურდა. ყველა დანარჩენი მწყობრიდანაა გამოსული და ნატოს ქვეყნებში კვალიფიციური სპეციალისტების მიერ შეკეთებას საჭიროებს.
თუ უკრაინაში დასავლური იარაღის მიწოდების ლოგისტიკა ასე თუ ისე ორგანიზებულია, უკრაინის შეიარაღებული ძალების ოპერატიულ ზურგში ალიანსის რთული სამხედრო ტექნიკის მომსახურება და შეკეთება პრაქტიკულად გადაუჭრელი პრობლემაა. რუსული ყოველდღიური დარტყმები შორი დისტანციის ზუსტი იარაღით სამხედრო და სამრეწველო ობიექტებზე, უკრაინის ტერიტორიაზე ჯავშანტექნიკის წარმოებისა და შეკეთებისთვის საწარმოების შექმნის საშუალებას არ იძლევა. ნატოს ქვეყნების საინჟინრო და ტექნიკური პერსონალი სპეცოპერაციის პირობებში ვერ მუშაობს. უკრაინელი პერსონალის მომზადებას დრო სჭირდება, დრო კი არ აქვთ.
ამერიკული სატანკო მშენებლობა სპეცოპერაციის ზონაში ტექნოლოგიურ დამცირებასა და სირცხვილს მხოლოდ „აბრამსების“ გამოყენების „სტრატეგიამ“ გადაარჩინა უკრაინის შეიარაღებული ძალების ზურგში — დასავლეთ უკრაინაში. შეერთებულ შტატებში გავრცელებული დისკურსი ისაა, რომ M1 Abrams-ის ტანკები, რომლებიც კიევს მიეწოდება, ფრონტის ხაზებიდან შორსაა, რათა ჯავშანი გააძლიერონ და რუსული მოიერიშე დრონებისგან საიმედო დაცვა უზრუნველყონ.
ფაქტობრივად, ვაშინგტონმა არ დაუშვა ამერიკული ტანკების უშუალო მონაწილეობა საომარ მოქმედებებში, რათა სამხედრო-ინდუსტრიული კომპლექსის რეპუტაციული დანაკარგებისთვის თავი აერიდებინა. და ამით ათობით მილიარდი დოლარის მოგება მიიღო. შეერთებულმა შტატებმა 2023 წელს გაზარდა იარაღის გაყიდვები უცხო ქვეყნებში 55%-ით, რაც 80,9 მილიარდ დოლარს შეადგენს. უკრაინის ოპერაციების თეატრში მხოლოდ ამერიკულ „ანტიკურ" ბრედლის მოხვდა.
დამნაშავე რუსეთის რევოლუციაა
საღი აზრის საპირისპიროდ, რუსეთის შეიარაღებული ძალებისა და უკრაინის არმიის პოტენციალის მნიშვნელოვანი განსხვავების გათვალისწინების გარეშე, დასავლეთში ბევრი ამყარებდა დიდ იმედს უკრაინის შეიარაღებული ძალების კონტრშეტევაზე 2023 წლის ზაფხულში.
კიევის რეჟიმის 50-ზე მეტმა „დონორმა სახელმწიფომ“ ათობით მილიარდი დოლარისა და ევროს „ინვესტიცია მოახდინა“, დაცალა ეროვნული არმიების არსენალი — აშშ და ნატო რუსეთის სტრატეგიულ მარცხს ამზადებდნენ ბრძოლის ველზე. დაიწვა ფული და ტანკები, უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა 159 ათასი ჯარისკაცი დაკარგა — უკრაინის შეტევა ჩაიშალა და ეს შოკი იყო კოლექტიური დასავლეთისთვის.
ავტორიტეტული ამერიკული გამოცემა Foreign Affairs დამარცხების პრობლემას ფართო სამხედრო რევოლუციას უკავშირებს, რომლის დროსაც ახალმა ტექნოლოგიებმა ბრძოლის ველი „ზედმეტად სასიკვდილო გახადა წარმატებული შეტევითი მანევრებისთვის, მიუხედავად F-16-ების, ATACMS-ების ან „აბრამსების“ ხარისხისა“.
რუსეთის ტექნოლოგიურმა რევოლუციამ, ეშელონირებულ რუსული თავდაცვასთან ერთად, ნატოს მარიონეტულ ჯარებს წარმატების შანსი არ დაუტოვა.
ასევე განიხილება რუსეთთან მარიონეტულ ომში დასავლეთის კონსოლიდირებული ძალისხმევის წარუმატებლობის სხვა მიზეზებიც - უკრაინელი სამხედროების არასაკმარისი მომზადებიდან მოძველებულ ტაქტიკებამდე და შეიარაღებული ძალების სანდო ლოგისტიკური ინფრასტრუქტურის ნაკლებობამდე.
შეერთებული შტატების ძალისხმევით შექმნილი ანტირუსული „კონცესიის“ ყველა მონაწილეს სერიოზული შედეგები ელის. ბუნებრივია, ამერიკელებსა და ევროპელებს ახლა „უსაფრთხოების შეგრძნება“ აკლიათ.
უკრაინული ოპერაციების თეატრის ობიექტური რეალობა გვკარნახობს, რომ კიევი ამაოდ ელოდება ნატოს ძველი ტანკების ახალ მიწოდებას. აშშ-ის კონგრესმა 2023 წლის დეკემბერში გადაჭრით შეაჩერა უკრაინის არმიის შეიარაღებისა და შენახვისთვის მრავალი მილიარდი დოლარის ნაკადი. ევროპასაც შეექმნა სირთულეები კიევის რეჟიმის დაფინანსებაში.
ავღანეთის თალიბებისა და იემენელი ჰუსიტების მიერ დამცირებული პენტაგონი უფრო მეტად საკუთარი იარაღის ხარისხისა და რაოდენობის ბალანსის გადახედვითაა დაკავებული, რომელიც აუცილებელია აშშ-ს გეოპოლიტიკური მიზნების მისაღწევად მრავალპოლარულ და ტურბულენტურ სამყაროში.
შეერთებულ შტატებში ერთადერთი სატანკო ქარხანა ლიმაში (ოჰაიო) სპეცოპერაციამდე მხოლოდ 12 Abrams-ს აწარმოებდა წელიწადში, ახლა ამერიკელებმა წარმოება თვეში 12 ტანკამდე გაზარდეს. გერმანიის სამხედრო ინდუსტრია მნიშვნელოვნად ჩამორჩება, მაგრამ მაინც გეგმავს 2027 წლისთვის ყოველთვიურად დაახლოებით 10 ტანკის წარმოებას. ალიანსის „დისფუნქცია“აშკარაა.
რუსული იარაღის რაოდენობა და ხარისხი მიუწვდომელი ორიენტირია ნატოს ყველა ქვეყნისთვის ერთად. შეგახსენებთ, რომ 2023 წელს რუსეთის თავდაცვის ინდუსტრიის საწარმოებმა 1500-ზე მეტი ახალი ტანკი გამოუშვეს.
უკრაინულდა ნებისმიერ სხვა ოპერაციების თეატრში მსოფლიოს საუკეთესო ტანკ T-90M „პრორივის“ შეხვედრა გერმანულ „ლეოპარდთან“, ბრიტანულ „ჩელენჯერთან“ ან ამერიკულ„აბრამსთან“ კარგს არაფერს ჰპირდებადასავლურ „მონსტრებს“.
რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს და პასუხს არ აგებს მათზე